Μερικά ακόμα πράγματα από την ξεχωριστή συνάθροιση στη Μαλακάσα το Σάββατο 7/5
Γράψαμε χθες εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, ένα δημοσίευμα από την πολύ ξεχωριστή συνάθροιση που έγινε το μεσημέρι του Σαββάτου 7/5 στην Αίθουσα της Μαλακάσας με καλεσμένο ομιλητή τον αδελφό Γουίλιαμ Τέρνερ, βοηθό στην Επιτροπή του Κυβερνώντος Σώματος. Και είδαμε πως σας άρεσε πολύ… Αν και το μόνο που κάναμε ήταν να χρησιμοποιήσουμε τις σημειώσεις που κρατήσαμε καθώς το παρακολουθήσαμε μέσω του διαδικτύου στον προτζέκτορα της εκκλησίας μας…
Είπαμε λοιπόν πως αξίζει τον κόπο να το συνεχίσουμε λίγο ακόμα, καθώς έχουμε στη διάθεση μας εξαιρετικές φωτογραφίες από αυτή την πολύ ωφέλιμη και εποικοδομητική για όλους μας Συνέλευση. Όπως του αδελφού μας από το Μπέθελ, Κρίστιαν Μουντεάν που είχε το βάρος της παρουσιάσης και του συντονισμού… Ήταν για μας μια αποκάλυψη σ’ αυτόν τον ρόλο… Ήρεμος, γλυκός, σταθερός κι ας μην ξέρει τόσο καλά τα ελληνικά…
Ή του αδελφού Νίκου Έλυμπου που ήταν υπέροχος οδηγός ΣΚΟΠΙΑΣ στην περίληψη μελέτης που έκανε και αφορούσε τους νέους που προετοιμάζονται να αφιερωθούν στον Ιεχωβά Θεό και να βαφτιστούν… Το έκανε αυτό με έναν απλό, όμορφο και πολύ κατανοητό τρόπο, απευθυνόμενος κυρίως σε κείνους που τους αφορούσε το τόσο σοβαρό θέμα… Τα περί ωριμότητας βέβαια μας αφορούν όλους, σε ότι ηλικία κι αν είμαστε…
Ο αδελφός Δημήτρης Μάνης, διάβασε μια πολύ ενθαρρυντική έκθεση για την Ελλάδα… Είπε ότι είμαστε πλούσιοι σε πνευματικούς θησαυρούς και χαρούμενοι για το πλούσιο έργο και την εθελοντική προσφορά που είναι πολύ έντονη εν μέσω κρίσης για τη χώρα μας. Μερικά στοιχεία αναφέρουν: Είχαμε το 2015 την 5η τάξη για Ευαγγελιστές της Βασιλείας, 4.075 τακτικοί Σκαπανείς στους 28.707 αδελφούς, ενώ γίνονται αυτή 13.032 γραφικές μελέτες, ενώ στην Ανάμνηση ήταν παρόντες 47.027 άτομα.
Ύστερα το πήρε ο αδελφός Γουίλιαμ Τέρνερ. Όλοι είχαμε κρεμαστεί από τα χείλη του… Είμαστε προετοιμασμένοι να ακούσουμε κάτι πολύ όμορφο και ενθαρρυντικό καθώς ερχόταν από τα κεντρικά γραφεία της Οργάνωσης. Και έτσι ήταν… Δείτε ΕΔΩ τι είπε. Όμως θα πρέπει να σταθούμε στον πολύ σοβαρό και υπεύθυνο ρόλο του μεταφραστή, Κώστα Βελισσαρίου.
Ο Κώστας ήταν εκεί, άγρυπνο μάτι και αυτί, ώστε να μεταφέρει σε όλους εμάς που δεν ξέρουμε πολύ καλά αγγλικά, να κατανοήσουμε σε βάθος την ομιλία και το περιεχόμενο της… Και το έκανε αυτό με τον καλύτερο τρόπο, ακόμα και στις περιπτώσεις που ομιλητής αδελφός Τέρνερ έλεγε με τον δικό του, προσωπικό τρόπο, μια ιστορία… Όπως στην περίπτωση της βασίλισσας Αστήν…
Ναι, αυτή η ομιλία κατάφερε να περάσει στην καρδιά μας πολύ όμορφα μηνύματα… Και μας ενθάρρυνε, καθώς είδαμε πως δεν απαιτείται τελειότητα (που δεν υπάρχει…) για να αντιμετωπίσουμε τις καθημερινές δυσκολίες, το ασήκωτο βάρος που πολλές φορές μας στερεί τη χαρά μας καθώς υπηρετούμε τον Ιεχωβά με όλη μας την καρδιά…
Μπορέσαμε έτσι, είτε ήμασταν εκεί παρόντες, είτε όχι παρακολουθώντας από την αίθουσα μας, να απολαύσουμε αυτή την ξεχωριστή συνάθροιση… Και ήταν πολύ ενθαρρυντικό που πέρα από τους αδελφούς της εκκλησίας μας (στη δική μας τουλάχιστον, το είδαμε…) χαρήκαμε πολλούς που είναι σε ομίλους για να τους ενισχύσουν να είναι εκεί μαζί μας προκειμένου να την παρακολουθήσουν…
Ο αδελφός μας Γουίλιαμ Τέρνερ έκλεισε με την πιο όμορφη προσευχή που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό… Κατάφερε με ένα σεμνό και ωραίο τρόπο να μας ξαναθυμίσει τα πιο σημαντικά σημεία της ομιλίας του, ευχαριστώντας μαζί μας τον Ιεχωβά που μας έχει δώσει το προνόμιο να τον υπηρετούμε τόσο όμορφα και χαρούμενα… Ευχαριστούμε τον ίδιο και την επίγεια οργάνωση του που ετοιμάζει αυτή την πλούσια πνευματική τροφή…
Αγαπημένε μου αδελφέ, Νίκο, θα ξαναπώ άλλη μια φορά: Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από τη συνεργασία… Εγώ βάζω ένα λιθαράκι, εσύ ένα άλλο, ο καθένας μας κάνει το καλύτερο που γνωρίζει και μπορεί…
Έτσι γινόμαστε καλύτεροι για τον εαυτό μας και...
Αγαπημένε μου αδελφέ, Νίκο, θα ξαναπώ άλλη μια φορά: Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από τη συνεργασία… Εγώ βάζω ένα λιθαράκι, εσύ ένα άλλο, ο καθένας μας κάνει το καλύτερο που γνωρίζει και μπορεί…
Έτσι γινόμαστε καλύτεροι για τον εαυτό μας και χρήσιμοι για τους άλλους καθώς όπως έχουμε δει μέχρι τώρα υπάρχουν αδελφοί που χρειάζονται ίσως να τους στείλουν αυτό το υλικό με e-mail και να τους ενθαρρύνουν.
Η Αγία Γραφή λέει: «Ας σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον ώστε να παρακινούμε σε αγάπη και καλά έργα, μη παύοντας να συναθροιζόμαστε, όπως έχουν συνήθεια μερικοί, αλλά ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον, και τόσο περισσότερο όσο βλέπετε την ημέρα να πλησιάζει». Η προσωπική μελέτη και η έρευνα είναι κάτι το απαραίτητο, αλλά το να συναθροίζεται κάποιος με άλλους του παρέχει υποκίνηση: «Με σίδερο ακονίζεται το σίδερο. Έτσι και ο ένας άνθρωπος ακονίζει το πρόσωπο του άλλου».—Εβραίους 10:24, 25· Παροιμίες 27:17. Καταλαβαίνουμε πόσο σοφό είναι αυτό και σίγουρα μας κάνει ωριμότερους, ενώ αυξανόμαστε σε πίστη, θάρρος και ενόραση…
Νίκο σε ευχαριστούμε πολύ για την πολύ ωραία παρουσίαση του γεγονότος και επίσης για όλο το άρθρο και τις πληροφορίες, που δίνουν την ευκαιρία σε πολλούς να ξανα-διαβάσουν ή ακόμα και να δουν κάτι που μπορεί να έχασαν ή να μην παρευρίσκονταν...
Νίκο σε ευχαριστούμε πολύ για την πολύ ωραία παρουσίαση του γεγονότος και επίσης για όλο το άρθρο και τις πληροφορίες, που δίνουν την ευκαιρία σε πολλούς να ξανα-διαβάσουν ή ακόμα και να δουν κάτι που μπορεί να έχασαν ή να μην παρευρίσκονταν εκεί. Σε ευχαριστώ για το άρθρο και στην ελληνική γλώσσα, διότι δίνει και την δυνατότητα σε άλλους γνώστες της ελληνικής γλώσσας εκτός Ελλάδος να γνωρίσουν το γεγονός. Ευχαριστούμε επίσης για τις ωραίες φωτογραφίες.
(τους χαιρετησμούς μου σε όλους)
[μπάμπης]
Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς, φίλε Μπάμπη… Έκανα αυτό που θα έκανε ο κάθε αδελφός στη θέση μου… Με βοήθησε το γεγονός ότι μπορούσα να κρατώ αναλυτικές σημειώσεις. Είναι μια συνήθεια που έχω για μένα…
Το κάνω κάθε Κυριακή στη δημόσια ομιλία…...
Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς, φίλε Μπάμπη… Έκανα αυτό που θα έκανε ο κάθε αδελφός στη θέση μου… Με βοήθησε το γεγονός ότι μπορούσα να κρατώ αναλυτικές σημειώσεις. Είναι μια συνήθεια που έχω για μένα…
Το κάνω κάθε Κυριακή στη δημόσια ομιλία… Υπάρχουν τόσες όμορφες σκέψεις που θα με βοηθήσουν στην προσωπική και οικογενειακή μελέτη με τη σύζυγο μου…
Συχνά τα εδάφια, όπως είναι όμορφα διαλεγμένα στοχεύουν ακριβώς στην καρδιά… Έχω μάλιστα ένα πολυσέλιδο τετράδιο που μου έστειλε η κόρη της Σούλας, η Έστερ, από το Βανκούβερ του Καναδά, στην τσάντα της συνάθροισης, ειδικά γι’ αυτή τη δουλειά… Μόνο που αυτή τη φορά εκτίμησα ότι έπρεπε να το μοιραστώ με τους αναγνώστες μου. Το έκανα και θα το ξανακάνω στο μέλλον. Να είσαι σίγουρος…
Σχόλια (4)