Ένα υπέροχο πρωινό ξεκίνημα με έναν ουρανό σκέτο όνειρο... Τι μοναδική ομορφιά!

dilino.petros1
Έχουμε το προνόμιο να είναι φίλος μας, ο πρωινός Πέτρος Πατσαλαρήδης. Καθώς λοιπόν ξεκινά για να πάει στη δουλειά του κάθε πρωί, μπορεί στο δρόμο του να συναντήσει και τέτοιες εικόνες. Και το σημαντικό είναι ότι δεν τις κρατά για τον εαυτό του, αλλά τις μοιράζετε μαζί μας. Του είμαστε ευγνώμονες! 

proino.xipnima2.141021
Είναι λίγο ένα "ευχαριστώ", φίλε Πέτρο, όσο κι αν ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κάτι τυπικό, αλλά ότι ξεκινά από την καρδιά μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο να το εκφράσουμε. Έτσι απλά, αλλά αληθινά, το κάνουμε, χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες σου στην ανάρτηση. Και δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και η τελευταία...

anatoli.apikia120122
Σκέψου τώρα κάποιους ανθρώπους, κυρίως νέους που ξυπνάνε αργά το μεσημέρι για πρωί, τι χάνουν! Θα μου πεις κι εγώ νωρίς το πρωί ξυπνάω, αλλά τέτοιες εικόνες είναι αδύνατον να τις δω από το παράθυρο του γραφείου μου. Τι να δεις σε μια πόλη που δίπλα σου ορθώνονται ψηλές πολυκατοικίες και κυριαρχεί το μπετόν; Η φωτογραφία αυτή, όπως και η τελευταία χωρίς λεζάντα, είναι του φίλου Λούη από την Άνδρο....

proino.xipnima4.141021
Κάπως έτσι θα θέλαμε να είναι η αληθινή ζωή που θα ζούμε. Να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας, έναν ουρανό με λίγα σύννεφα και μια κατακόκκινη ανατολή με πολλές υποσχέσεις για μια όμορφη και παραγωγική μέρα. Αλλά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στην πόλη που ζούμε. Ούτε και στην εποχή αυτή. Και το ξέρουμε.

dilino.petros3
Μερικές φορές θα ήθελα να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά γνωρίζοντας την πραγματικότητα των δύσκολων καιρών που ζούμε, δεν παραπονιέμαι. Θα έρθουν καιροί αναζωογόνησης! Και το σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, να τους απολαύσουμε στην αιωνιότητα. Στο χέρι μας είναι!

anatoli.apikia2.200122

Δημοσιογραφικά

Τέλειωσε ο «Ηλεκτρικός» πριν από το Πάσχα!

Αυτό κι αν είναι επιτυχία! Καταφέραμε και ολοκληρώσαμε τον "Ηλεκτρικό"δίνοντας το Ο.Κ. για το πιεστήριο τη Μ. Πέμπτη το μεσημέρι. Έτσι ο στόχος επετεύχθη. Μπορέσαμε να φύγουμε ήσυχοι για τις μικρές πασχαλινές διακοπές μας στο χωριό.  

Τα παιδιά στο τυπογραφείο δούλεψαν πολύ ευσυνείδητα κι αν δεν ήταν η σημερινή πίεση σε σχέση με την δουλειά μου στην εφημερίδα και με το γεγονός ότι το μεσημέρι σχόλαγαν οι τελευταίοι εναπομείντες στην Αθήνα, ούτε που θα το καταλαβαίναμε πως τέλειωσαν 16 σελίδες. Στο πι και φι έγιναν όλα...

Το νέο τεύχος έχει πολλές εξειδικευμένες ειδήσεις που αφορούν τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεται. Το φύλλο σε αρχείο PDF είχαμε υποσχεθεί ότι θα το βλέπατε μετά το Πάσχα. Και ιδού κρατάμε το λόγο μας...

 

 

Αυτό έιναι το νέο φύλλο του "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟY". Πατήστε ΕΔΩ να τον δείτε σε μορφή PDF .

Εφυγε για το πιεστήριο η ΑΙΧΜΗ τ. 44

Όταν θέλουμε κάτι το καταφέρνουμε. Ακόμη κι αυτό που θεωρητικά είναι πολύ δύσκολο μπορεί να γίνει. Δείτε αυτή την εφημερίδα. Τη στήσαμε σε χρόνο μηδέν. Εντάξει, προεκλογικό φύλλο είναι και δεν ήταν δύσκολο στο στήσιμό του.

Είναι μερικές φορές που κάποια πράγματα γίνονται με τη διαδικασία του... επείγοντος. Όπως τώρα εδώ, στους μηχανικούς της ΔΕΗ που πρέπει να βγάλουμε το έντυπο μέσα στην εβδομάδα που έρχεται. Έτσι τ' αφήνουν όλα την τελευταία στιγμή και ύστερα τρέχουν και δε φτάνουν...

Το επείγον του πράγματος αφορά την ανάγκη να προλάβουν τις προθεσμίες για τις... εκλογές του Συλλόγου. Στις 5 Απριλίου πρέπει να έχει πάει στο σπίτι των εργαζομένων. Θα μου πείτε δεν μπορούσε αυτό να γίνει νωρίτερα και πιο οργανωμένα; Φυσικά θα μπορούσε, αν υπήρχε η στοιχειώδης λογική. Αλλά για συνδικαλιστές μιλάμε...

Έτσι το Σάββατο 21/3 πήγα, μετά το μάθημα Δημοσιογραφίας στα παιδιά, πήγα στο Σύλλλογο στο κέντρο της Αθήνας και πήρα ύλη προκειμένουν να τη δουλέψω το Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα το πρωί να την πάω με κασέ στο τυπογραφείο. Υπάρχουν εκκρεμότητες βέβαια και είναι κι αυτή η... κουτσουρεμένη λόγω 25ης Μαρτίου εβδομάδα αλλά θα κάνω ότι μπορώ για να είναι συνεπείς με τις απαιτήσεις του καταστατικού τους.

Τη δούλεψα Κυριακή βράδυ και είναι έτοιμη, την έδωσα τη Δευτέρα 23/3 στο τυπογραφείο...

Αυτό είναι το εξώφυλλο του νέου τεύχους της "ΑΙΧΜΗΣ". Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να τη διαβάστε όπως είναι τυπωμένη στο χαρτί.

Έτοιμος ο «Κρέοντας» τ. 14

Τα κατάφερα και ολοκλήρωσα την ύλη για το καινούριο τεύχος (ν.14) της 4σέλιδης εφημερίδας τους εξωραϊστικού συλλόγου με την ίδια επωνυμία «Ο Κρέοντας» μέσα στις προθεσμίες που είχα θέσει από την αρχή.

Ο στόχος ήταν να παραδοθεί στο τυπογραφείο την Παρασκευή, να δουλευτεί από τα παιδιά και να κλείσει αρχές της νέας εβδομάδας για να έχει το χρόνο που χρειάζεται, να τυπωθεί μέχρι το Σάββατο και να μοιραστεί στη συνεστίαση του Συλλόγου που είναι προγραμματισμένη για την Κυριακή 15 Μαρτίου, ώρα 12.30 μ.μ. στην παλιά πλακιώτικη ταβέρνα «Ο Κρητικός», Μνησικλέους 24.

Πήρα την Τετάρτη 11/3 το pdf με τον "Κρέοντα", έδωσα τις διορθώσεις και το Ο.Κ. για εκτύπωση. Πολύ καλά πάμε από πλευρά χρόνων.

Το φύλλο τυπώθηκε και κυκλοφορεί ήδη.

 

 

Αυτή είναι η πρώτη σελίδα του καινούργιου "Κρέοντα". Αν πατήσετε ΕΔΩ μπορείτε να τη διαβάσετε σε μορφή PDF. Μαθαίνουμε σιγά σιγά πώς λειτουργεί το σύστημα...

Αυτό το περιοδικό δεν είναι μια επαγγελματική δουλειά - Είναι βγαλμένο από την ψυχή!

Υπάρχουν πράγματα που τα κάνουμε για να ζήσουμε και πράγματα που τα κάνουμε για την ψυχή μας, γιατί μας κάνει κέφι η παρέα, η συμμετοχή στα κοινά, η κουβέντα, η ανταλλαγή απόψεων και ο προβληματισμός πάνω σε πολύ σοβαρά ζητήματα.

Κάπως έτσι βρεθήκαμε με τα παιδιά του 144-163 δημοτικών σχολείων της Αθήνας. Είναι ένα σχολικό συγκρότημα κοντά στο ΜΕΤΡΟ Σεπολίων και μέσα από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη είδαμε ότι υπάρχουν πολλά κοινά πράγματα για τα οποία αξίζει να αγωνιστεί κανείς .

Το "Μήνυμα για όλους" είναι μια εντελώς διαφορετική από τις συνηθισμένες εφημερίδες ή περιοδικό, πείτε το όπως θέλετε. Ξεκίνησε για... σχολικό φύλλο, αλλά βγήκε στη γειτονιά, άνοιξε τη θεματολογία του και φιλοξένησε άρθρα και προβληματισμούς που μας αφορούν όλους. Ο κόσμος, όχι μόνο στο σχολείο, αλλά γενικότερα στη γειτονιά, το περιμένει πώς και πώς... Ίσως γιατί σε τοπικό επίπεδο δεν υπάρχει και άλλη αξιόλογη δουλειά.

Εδώ και δυο χρόνια συμμετέχω στη Συντακτική του Ομάδα, πιστεύοντας ότι βάζω κι εγώ ένα λιθαράκι σε μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια.

Αξίζει να κάνετε εάν "κλικ" πάνω στο εξώφυλλο για να το διαβάσετε όλόκληρο σε μορφή PDF όπως ακριβώς είναι τυπωμένο στο χαρτί.

Παραδόθηκε στο Σωματείο Συνταξιουχων ΗΣΑΠ ο "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ" τ. 83

Παραδόθηκε κι όλας και ταχυδρομήθηκε η τελευταία έκδοση της εφημερίδας των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος". Πρόκειται για το τ. 83 Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2009.

Ήδη 500 φύλλα παραδόθηκαν στο Σωματείο, Μενάνδρου 51Β και τα υπόλοιπα, κάπου 1.900 πήγαν στον Κώστα Βούζα και έφυγαν για το ταχυδρομείο. Οι χρόνοι είναι αυτοί που θέλαμε. Όλα πήγαν καλά... 

Το νέο φύλλο είναι 12σέλιδο και το εξώφυλλό του, από τα δοκιμαστικά, το βλέπετε ήδη δίπλα. Εκείνο που χρειάζεται τώρα είναι να διευθετήσουμε κάποια ζητήματα σε σχέση με το ταχυδρομείο.

Η εφημερίδα "έφευγε" μέχρι τώρα από τα ΕΛΤΑ στην οδό Κουμουνδούρου, απέναντι από το Εθνικό Θέατρο στο κέντρο της Αθήνας.

Τώρα, με τα νέα μέτρα που ζητάνε, θα φεύγουν από το γραφείο του Βούζα, που κάνει και τη σακουλοποίηση της εφημερίιδας.

Αυτό είναι το εξώφυλλο της εφημερίδας που ετοιμάσαμε. Δεν είναι το τελικό, αλλά το βάζω εδώ για να πάρετε μια γεύση.

 

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA