Εδώ, σ' αυτό το σπίτι γεννήθηκα πριν 50 χρόνια κι εδώ θέλω να γυρίσω να κλείσω τα μάτια μου για πάντα...

Παλιά, όταν ήμουν μικρός κι έβλεπα γύρω μου 50άρηδες ή άκουγα να μιλάνε γι' αυτούς τους ένιωθα πολύ μεγάλους και απορούσα που συνεχίζουν να κάνουν σχέδια για τη ζωή.

Ύστερα φαίνεται ότι άλλαξαν τα χρόνια, οι άνθρωποι, μεγάλωσε ο προσδόκιμος μέσος όρος ζωής, εγώ που σήμερα έκλεισα τα 50 δεν έχω και τόσο την αίσθηση του μεγάλου. Νιώθω, ακόμα, ιδιαίτερα ενεργητικός, ώρες – ώρες μ' αρέσει να παίζω σαν παιδί στο Travian και τι Φυλετικές Μάχες και δουλεύω με όρεξη και διάθεση όπως έκανα και πριν 30 χρόνια... Ακόμα κι εκείνο που κάποτε γελώντας είπα ότι “θα κόψω το μουστάκι άμα μεγαλώσω” τώρα μου είναι εντελώς αδιάφορο να το κάνω. Μ' αρέσει έτσι όπως είμαι και δεν έχω καμία διάθεση να το “παίξω” πιο μικρός.

Έχω την αίσθηση πως μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε. Θες οι κάβοι που “δέσαμε” κατά καιρούς, οι αποφάσεις που πήραμε, τα ρίσκο που αναλάβαμε, τα μεγάλα βήματα που κάναμε, όλα συντελούν στο να νιώθουμε καλύτερα.

Γιατί δεν είναι και λίγος μισός αιώνας ζωής... Δε μεγαλώσαμε σε γυάλα, δεν κληρονομήσαμε έτοιμα πράγματα, δουλέψαμε σκληρά για να αποκτήσουμε τα στοιχειώδη σε περιουσία, πλούτο εμπειριών, γνωριμία με πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους. Και θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου γιατί βρέθηκαν στο δρόμο μου εξαιρετικοί άνθρωποι στους οποίους ελπίζω να έδωσα κάτι, ενώ μπορώ να βεβαιώσω ότι προσωπικά πήρα πολλά για να οικοδομήσω ένα καλύτερο χαρακτήρα. Λένε πως “κάποιος” τους στέλνει όλους αυτούς, για να τους πάρει πίσω όταν πια δεν τους χρειάζεσαι τόσο. Μπορεί να' ναι κι έτσι.

Η αλήθεια όμως είναι πως ποτέ δεν είπα “τα έμαθα όλα”. Κάθε μέρα ξημερώνει είναι μοναδική και κρύβει εκπλήξεις.

Η φετινή μέρα των γενεθλίων μου έπεσε πάνω στις εκλογές. Ο κόσμος έχει τα δικά του ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες του για την επόμενη μέρα. Εξάλλου εκτάκτως, λόγω των εκλογών κι εγώ εργάζομαι σήμερα το βράδυ στην εφημερίδα. Αύριο η “Κ” θα έχει έκτακτη δευτεριάτικη έκδοση με τα αποτελέσματα των σημερινών εκλογών. Κι αν κάτι έμαθα όλα αυτά τα χρόνια σε τούτη τη γη είναι πως δεν πρέπει να περιμένουμε μια μέρα για να γιορτάσουμε κάτι ξεχωριστό, όπως είναι τα γενέθλια. Κάθε μέρα πρέπει να είναι γιορτή!

Γράφω στη βεράντα για το Blog μου αμέσως μετά την επιστροφή μου από το εκλογικό κέντρο...

Χαλαρώστε λίγο μ' ένα τραγούδι γεμάτο ευαισθησία... Θέλουμε ακόμα δυο μέρες μέχρι τις εκλογές.

Κάθε φορά που πάω στη Γεωργία, την οδοντογιατρό μου, φεύγω με μια καλή διάθεση. Περίεργο; Δεν έχετε την ίδια εικόνα με μένα τις (τους) οδοντογιατρούς; Καθόλου παράξενο. Και ίσως δεν είναι εύκολο να σας εξηγήσω το γιατί. Θα το προσπαθήσω, ωστόσο.

Σήμερα, ας πούμε, είχα ραντεβού στη σειρά των ραντεβού που θα μου πάρουν κανα – δυο μήνες προκειμένου να ξαναφέρω τα δόντια μου... στα ίσια τους. Έφτασα στο ιατρείο της, στο κέντρο της Αθήνας, τρέχοντας, ένα τέταρτο αργότερα. Ανέμελη η Γεωργία με την κόρη της, μαθήτρια της τελευταίας τάξης Λυκείου, πρέπει να είχε μπει μόλις ένα πεντάλεπτο νωρίτερα γιατί ούτε την ιατρική της μπλούζα δεν είχε προλάβει να φορέσει. Και τι μ' αυτό; Η Γεωργία είχε όρεξη για κουβέντα. Κοντά τρία τέταρτα είχε το λογίδριό της, με πολιτικό περιεχόμενο αυτή τη φορά ένεκα και οι εκλογές και 20 λεπτά η δουλειά της, όπως πάντα εκπληκτική.

Αν το κάνει επίτηδες, πρέπει να το έχει μελετήσει καλά για να πετυχαίνει έτσι. Αν πάλι είναι αυθόρμητο και της βγαίνει, πρέπει να είναι πολύ τυχερός άνθρωπος ώστε να κάνει, με τέτοια άνεση, αυτό που αγαπά ως επάγγελμα. Και το σπουδαίο είναι ότι οι πελάτες της φεύγουν ευχαριστημένοι. Το φαντάζεστε: Φεύγουν από την οδοντογιατρό χαλαροί και σχεδιάζουν με διάθεση το επόμενο ραντεβού. Το δικό μας είναι για την ερχόμενη Παρασκευή το πρωί στις 9. “Να σχολιάσουμε και τα μετεκλογικά” είπε γελώντας καθώς χαιρετούσα για να φύγω. Και ξέρω ότι όταν το λέει, το εννοεί στ' αλήθεια...

Αλλά η Παρασκευή αυτή ήταν η μέρα των γιατρών. Μετά από μένα η σειρά του Λάμπρου. Προγραμματισμένα ραντεβού με ορθοδοντικό και οφθαλμίατρο. Με την πρώτη, την κ. Παπαδογιωργάκη, εκκρεμούσε ένα ραντεβού από τις αρχές του καλοκαιριού που είχαμε την τελευταία συνάντηση. Φτάνουμε προς το τέλος (δεν το πιστεύω...) και πρέπει σιγά – σιγά να πάρουν δρόμο τα σιδεράκια. Και να αφήσουν τη θέση τους σε δόντια πιο χαριτωμένα κι ένα χαμόγελο πιο όμορφο.

Σε ότι αφορά το ραντεβού με τον οφθαλμίατρο του ΕΔΟΕΑΠ κ. Σουλιώτη τη θέμα που θέλουμε να δούμε είναι αν έχει “ανεβάσει” κανένα βαθμό η μυωπία του και χρειάζεται αλλαγή φακών στα γυαλιά του.

Να του μείνει και λίγος χρόνος για παιχνίδι με τους φίλους του. Τι εκλογική Παρασκευή είναι αυτή που να μην έχουν σχολείο και να μην έχουν χρόνο, από την... παρεμβολή των γιατρών, να παίξουν λίγο περισσότερο. Παιδιά είναι και το χρειάζονται. Δεν τρελαίνονται και για τις εκλογές. Εδώ έχουμε αγανακτήσει οι μεγάλοι, όχι αυτά...

Μια πλάκα από τον Χάρρυ Κλυνν που φαίνεται ότι ξέρει να "χτυπά" την κατάλληλη ώρα...

Ας τον καλωσορίσουμε το φετινό Οκτώβρη. Κι ας είναι των εκλογών κι ας επιφυλάσσει εκπλήξεις για πολλούς η Κυριακή που μας έρχεται. Διότι, όπως και να το κάνουμε ο προεκλογικός πυρετός βρίσκεται στο απόγειο του. Σήμερα και αύριο είναι προγραμματισμένες οι συγκεντρώσεις των μεγάλων πολιτικών κομμάτων. Κι ύστερα σιωπή…Πέφτουν οι κουρτίνες και περιμένουμε να ξημερώσει η Κυριακή και ως ψηφοφόροι θα κληθούμε στην κάλπη να κάνουμε το καθήκον μας.

Οι υποψήφιοι, οι κομματικοί ινστρούχτορες ανησυχούν... Οι ισορροπίες είναι εύθραυστες. Ο κόσμος κουρασμένος, απογοητευμένος, στη γωνία,καθημερινές δυσκολίες στη δουλειά και στη ζωή του. περιμένει να τελειώσει αυτό το πανηγύρι, για να δει τι θα κάνει με τις

Από Δευτέρα επιστροφή στην πραγματικότητα. Με ένα ακόμα χρόνο στην πλάτη μας και με τις κακές ειδήσεις να προσπαθούν να κερδίσουν χώρο παντού. Γνωστοί «φεύγουν» ξαφνικά, αναπάντεχα, η γρίπη των χοίρων συνεχίζει να σπέρνει τον πανικό κι όσο και αν, λόγω εκλογών, υποβαθμίζουν το θέμα τα ΜΜΕ θα κληθούν εκ των πραγμάτων να πουν την αλήθεια.

Ο χρόνος φεύγει. Πάντα έτσι γινόταν… Ωστόσο τώρα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη να ξαναδώσουμε φτερά στα όνειρά μας, να ξαναμπούμε στη διαδικασία να ψάξουμε μέσα μας, να βρούμε και να αναδείξουμε τα καλά στοιχεία που υπάρχουν. Γιατί υπάρχουν… Κι αν οι ανάγκες μας έκαναν να τα… καταχωνιάσουμε είναι ευκαιρία τώρα να ξανακάνουμε μια νέα αρχή.

Με την εμπειρία μισού αιώνα ζωής όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Φτάνει πρώτα να το θέλουμε εμείς. Ο Οκτώβρης μπροστά μας, είναι μια πρόκληση. Ας αδράξουμε την ευκαιρία…

Μια άλλη προσέγγιση για τις εκλογές

Οχι που θα έλλειπε η Πετρούλα από αυτές τις εκλογές. Είναι εδώ με την ενίσχυση της... Αφρούλας.

Από εκείνη τη μαγική Κυριακή με τη Στασούλα και την Αντιγόνη μπροστά στην πηγή με τα τρεχούμενα νερά. Τη φωτογραφία έχει τραβήξει ο Λάμπρος...

Το καλοκαίρι που μας πέρασε με αφορμή τα μελίσσια του Αγησίλαου πήγαμε στη Σήμη, μια όμορφη πευκόφυτη περιοχή δίπλα στη Βιάννο. Ήταν μια υπέροχη Κυριακή.

Και ξαφνικά σήμερα πήρα ένα SMS λίγο διαφορετικό από αυτά που κατακλύζουν τελευταία το κινητό μου και αφορούν τις κινήσεις των υποψηφίων. Η Στασούλα, η αδελφή μου, είναι ξανά στη Σήμη. Και μου γράφει από κει, από «ένα μοναδικό τόπο ολομόναχη μέσα στην άγρια ομορφιά, στη μοναδική ηρεμία και την απόλυτη σιωπή» για να μου στείλει την καλημέρα της.

Και με… ταξίδεψε σε μέρη όμορφα με ανθρώπους που ζήσαμε ξεχωριστές στιγμές. Έκλεισα τα μάτια μου και «έφυγα» για λίγο. Μακάρι να μπορούσα να… διακτινιστώ και να πάω για λίγο σ’ αυτόν τον παράδεισο.

Να’ ναι καλά! Ξέρει τον τρόπο να παρασύρει στο όνειρο τους ανθρώπους και να τους βγάζει έστω και για λίγο από τη σκληρή πραγματικότητα.

Ηλεκτρονικό ξεμάτιασμα… Γίνεται;

Πιστεύετε στο μάτι; Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν κι εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Δικαίωμα του. Φτάνει να μην επιμένουν να… πιστέψουμε κι εμείς. Δείτε ΕΔΩ πώς μπορεί να γίνει το ξεμάτιασμα μέσα από τον υπολογιστή… Έχετε μερικούς λόγους να το κάνετε: Πρώτον επειδή πιστεύετε στο μάτι και τις συνέπειές του, δεύτερον επειδή απλά είστε περίεργοι, τρίτον επειδή δεν θέλετε να προσθέσετε άλλο ένα πρόβλημα στη μαμά που, έτσι κι αλλιώς τα φορτώνετε όλα…

"Εφυγε" και η Σπεράντζα Βρανά, κατά κόσμον Ελπίδα Χωματιανού

Πάει και η Σπεράντζα Βρανά... Έφυγε από κοντά μας σήμερα τα ξημερώματα. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα της...