Στα 10 χρόνια πια και είμαστε καλά! Τι άλλο να θέλουμε σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο;

gamos6Στις 4 Απριλίου 2025, κλείσαμε δέκα (10) χρόνια παντρεμένοι, με την σύντροφο της ζωής μου, Σούλα Αργυροπούλου. Και μπήκαμε στον 11ο!

Και επειδή εκτιμούμε ότι ο γάμος, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο γεγονός που άλλαξε τις ζωές μας, θέλουμε να το θυμόμαστε, αφού εκτιμούμε ότι άξιζε το βήμα που κάναμε...

Όπως και τις όμορφες στιγμές στη ζωή μας...

Και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στον κοινό δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας...

Στο μεταξύ, κάθε μέρα για μέρα, είναι για μας ξεχωριστή και την τιμούμε όπως της πρέπει, επειδή ξέρουμε καλά πως είναι Θείο Δώρο...

Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε εποχές πολύ δύσκολες και έχουμε καταφέρει να είμαστε καλά, καθώς μοιραζόμαστε πράγματα...

Ακόμα και τώρα που περνάμε μια ιδιόμορφη περίοδο, στον απόηχο της πανδημίας του κορονοϊού Covid-19 που μας κράτησε δυο χρόνια σε καραντίνα σπίτι μας, ή σε μια ιδιότυπη κοινωνική αποστασιωποίηση, εμείς προσπαθήσαμε να είμαστε καλά και να κάνουμε πράγματα, μαζί...

Τα σχέδια, έτσι κι αλλιώς τα αφήνουμε για αργότερα, όταν φτιάξουν τα πράγματα... Μέχρι τότε μπορούμε να ζούμε με ευχάριστες αναμνήσεις από ταξίδια που προλάβαμε να κάνουμε...

Και αν το θέλει ο Ιεχωβά, τώρα που περασε το κακό, σχεδιάζουμε κι άλλα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε!

Θέλουμε να το γιορτάσουμε λίγο διαφορετικά και... λίγο αργότερα. 2-7 Μαϊου θα πάμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Το ήθελε πάντα η Σούλα. Κι εγώ που την έζω ζήσει την Πόλη, πολλά χρίνια πριν, είναι όντως, ένα σταυροδρόμι πολιτισμού ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

Αξίζει λοιπόν και θα το τολμήσουμε! Έτσι κι αλλιώς μας αρέσει να γνωρίζουμε νέους τόπους, ανθρώπους, πολιτσμούς.

Επειδή αυτό είναι κάτι που μας αρέσει και το θέλουμε, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν, μαζί!

Σ' αυτό το πλαίσο εντάξαμε και το ταξίδι μας στο Πήλιοβπριν μερικά χρόνια... Μια όμορφη ανάσα σε ένα μέρος που αγαπούμε πολύ και θέλαμε να το γνωρίσουμε καλύτερα... 

Είχαμε την ευκαιρία να ξαναδούμε τον Στηβ, την Έστερ και τα κορίτσια τους, Βικτώρια και Χλόη τον Ιούνιο του 2023, όταν περάσαμε μαζί στην Πάρο ένα δεκαήμερο φανταστικών διακοπών... Και συνεχίζουμε!

kanoni1.060416

Ας γυρίσουμε λιγάκι πίσω το χρόνο... Το 2016 πήγαμε για έξι μέρες στην Κέρκυρα. Και περάσαμε υπέροχα, όπως μπορείτε να δείτε και στις δημοσιεύσεις που κάναμε γι' αυτό το ταξίδι μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Μας αρέσει να το κάνουμε αυτό ως άνθρωποι. Πολύ περισσότερο όταν έχουμε ένα σοβαρό, μεγάλο γεγονός, να γιορτάσουμε στη ζωή μας...

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ ταξιδεύει, γνωρίζει νέους τόπους, ανθρώπους, συνήθειες, ήθη και έθιμα, πολιτισμούς και τα ζει. Από εδώ τα λέγαμε καθημερινά, κι εκείνες τις μέρες των ταξιδιών μας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα, με τα μέρη που επισκεπτόμαστε… 

Και το 2017 πήγαμε στο Αβινιόν της Γαλλίας κοντά στους πνευματικούς και σαρκικούς αδελφούς μας Γιώργο και Αστρίντ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αλλά, επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε την αρχή, στα λίγκ που ακολουθούν μπορείτε επίσης να δείτε μαζεμένες όλες τις αναρτήσεις που έκανα από το Βανκούβερ του Καναδά, τότε που μείναμε κοντά στον Στήβ και την Έστερ, την κόρη και τον γαμπρό της Σούλας, για δεκαπέντε ολόκληρες μέρες..

Εκεί, το 2015, στις 4 Απρίλη, έγινε ο γάμος μας με τη Σούλα... Αξίζει να τα θυμηθούμε όλα αυτά, γιατί άλλαξαν τον ρου της δικής μας ιστορίας...

Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

psarakia

Ο γάμος όπως είπαμε, είναι θεϊκός θεσμός, τον οποίο καθιέρωσε και εδραίωσε ο Ιεχωβά στην Εδέμ, φέρνει σε ύπαρξη την οικογενειακή μονάδα, τον οικογενειακό κύκλο. 

Ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός, έπλασε τον άνθρωπο, αρσενικό και θηλυκό και θέσπισε το γάμο ως την κατάλληλη διευθέτηση για τον πολλαπλασιασμό της ανθρώπινης φυλής. (Γε 1:27, 28)

Ο πρώτος ανθρώπινος γάμος τελέστηκε από τον Ιεχωβά, σύμφωνα με την περιγραφή των εδαφίων Γένεση 2:22-24. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της ζωής μας. Τα σεβόμαστε και τα τιμούμε, όπως τους πρέπει...

akrovatis

Τι κάναμε και πώς το γιορτάσαμε το 2020; Δείτε ΕΔΩ. Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας... Όπως το ταξίδι μας στο Πήλιο... Δείτε ΕΔΩ το 2021, Το 2022 το ψάχνουμε. Ήταν δύσκολα χρόνια λόγω της πανδημίας. Αλλά μετά το 2023, όλα έδειχναν να παίρνουν ένα άλλο ρυθμό... Πιο φυσιολογικό! Κάτι έχουμε στο νου μας και για φέτος...

avgo.tukokora

Επικαιρότητα

Σκληρή σαν τη ζωή, αλλά και αληθινή επίσης, έτσι είδαμε την ταινία «Αντιρρησίας Συνείδησης»

antirisias.sinidisis1
Αυτή είναι η αφίσα της ταινίας. Εμπορική; Βεβαίως, αλλά αρκούντως αληθινή… Μέσα από τις χαραμάδες του Χόλιγουντ, μπαίνει πολύ φως στις καρδιές που έχουν ανοιχτές τις διάνοιες και την ψυχή τους…


Κι αυτό είναι το τρέιλερ της ταινίας στα ελληνικά. Ρίξτε του μια ματιά, πριν πάρετε την απόφαση να πάτε να το δείτε. Ίσως σας βοηθήσει να πάρετε πιο καθαρά την όποια απόφασή σας.

antiris.sinidisis
Και αυτά είναι τα εισιτήρια μας στα VILLAGE CINEMAS του Αγ. Ιωάννη Ρέντη που χθες βράδυ τουλάχιστον είχε πολύ κίνηση. Ίσως γιατί ο κινηματογράφος με τις προσφορές που κάνει, είναι μια προσιτή διασκέδαση.

cine cine logoΝαι, σίγουρα έχει σκληρές εικόνες, ενός πολέμου που αποτελεί κομμάτι της ιστορίας. Ναι, ήταν σίγουρα ένα μάθημα ζωής για όλους όσους νομίζουν πως αυτή είναι ένας περίπατος που αφορά μόνο τους νικητές. Ναι, ήταν ένας ύμνος στην πίστη και στην αγάπη έστω κι αν ο καθένας από τους θεατές της κατάμεστης αίθουσας 14 στα VILLAGE CINEMAS του Αγ. Ιωάννη Ρέντη στην παράσταση των 19:50, όπου παρακολουθήσαμε χθες βράδυ μια προβολή του «Αντιρρησία Συνείδησης».

Η αίθουσα ήταν γεμάτη. Εμείς βρήκαμε τρίτη θέση αριστερά μπροστά στα πλάγια… Γενικότερα τα πολυσινεμά χθες είχαν πολύ μεγάλη κίνηση. Ρωτήσαμε γιατί και μάθαμε ότι αυτό συμβαίνει τις Τετάρτες, επειδή πολλά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας δίδουν κωδικούς με τους οποίους μπορεί κανείς να παρακολουθήσει μια παράσταση με πιο οικονομική τιμή.

Η ταινία τώρα, αν εξαιρέσεις τα πλάνα του πολέμου που είναι πάρα πολύ σκληρά και πρέπει να τα μετρήσει κανείς στην απόφαση του να πάει να δει την ταινία, είναι πολύ αληθινή και αποπνέει μια ευαισθησία μέσα σ’ αυτή τη σκληρότητα, ενώ αποτυπώνει πολύ καλά το κλίμα της εποχής…

Όσοι από μας, πριν γνωρίσουμε την αλήθεια, κάναμε τη θητεία μας στο στρατό μπορούσαμε άνετα να αντιληφθούμε πως οι σκηνές που αφορούν τη βασική εκπαίδευση του στη στρατιωτική μηχανή και τη σκληρή αντιμετώπιση του ήρωα της ταινίας, Ντος Ντέσμοντ από τους «συναδέλφους του» μετά την άρνηση του να πάρει όπλο ήταν πέρα για πέρα αληθινή.

Στο τέλος της ταινίας μιλά ο πραγματικός ήρωας, ο οποίος δεν ζει πια. Απεβίωσε το 2003, όπως και στρατιωτικοί εν ζωή που εκείνος τους έσωσε τη ζωή οι οποίοι προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν αυτόν τον άνθρωπο που πήγε σε μια από τις πιο σκληρές μάχες της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κι αντί να σκοτώνει, έσωζε ανθρώπινες ζωές.

Αν και η ταινία έχει μια στόχευση πατριωτική (τι στο καλό πόλεμος θα ήταν αυτός αν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο…) ο ήρωας της ταινία έχει ένα τέτοιο πάθος στο πεδίο της μάχη που σώζει τη ζωή ακόμα και σε δυο… εχθρούς Ιάπωνες!...

Πραγματικά ο σκηνοθέτης Μελ Γκίμπσον, τουλάχιστον την ώρα που δίνει ρεαλιστικά τις σκηνές από τη μάχη της Οκινάβα, μιας εκ των πλέον αιματηρών μαχών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, βάζει τον θεατή να παίρνει θέση υπέρ των «καλών» Αμερικανών και κατά των «κακών» Γιαπωνέζων. Όμως, αν τα καταφέρεις και δεν μπεις στο κλίμα αυτό με το υποσυνείδητο σου, τότε είναι εύκολο να δεις ξεκάθαρα το έργο του διαβόλου στην πράξη καθώς τα ανθρώπινα όπλα σπέρνουν τον όλεθρο και τον θάνατο παντού…

Προσωπικά, έφυγα από τον κινηματογράφο  πιο ενδυναμωμένος για την πίστη μου. Και για άλλη μια φορά μέσα, ευχαρίστησα τον ιεχωβά, γιατί με βοηθάει να βλέπω καθαρά τα πράγματα και χωρίς καμιά μισαλλοδοξία, αλλά μόνο με αγάπη για τον άνθρωπο και τη δημιουργία του.

Αν και ο βασικός ήρωας της ταινίας είναι ενταγμένος σε μια θρησκεία, τους αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας, που απ’ ότι έμαθα έχουν και μια εκκλησία στην Αθήνα, πρέπει να καταθέσω εδώ, ότι θαύμασα τον ήρωα της ταινίας για τη σταθερότητα στην πίστη του. Δεν υπέκυψε, παρά τις πολυποίκιλες πιέσεις. Έδωσε τη μάχη μόνος τους χωρίς καμιά βοήθεια ή ίσως με την ελάχιστη πρακτική βοήθεια από τη σύζυγο του και τον πατέρα του.

Επιπλέον η ταινία του Μελ Γκίμπσον, ότι μηνύματα κι αν θέλει να περάσει ( και μερικές φορές δεν είναι τα καλύτερα…) χωρίς να το θέλει, κάνει γνωστό ένα μεγάλο ζήτημα, τους Αντιρρησίες Συνείδησης!

Ξέρω ότι πολλοί από τους αναγνώστες μου υπήρξαν αληθινά τέτοιοι, σε δύσκολα χρόνια στο παρελθόν… Ξέρω πως πλήρωσαν με πολύχρονες φυλακίσεις για να διακρατήσουν την ακεραιότητα τους στον Ιεχωβά Θεό, αρνούμενοι όχι μόνο να πάρουν όπλο, αλλά και να ντυθούν φαντάροι. Ξέρω ότι κάποιοι ανάμεσα τους, έχασαν τη ζωή τους με αφορμή τη σταθερότητα στην πίστη τους.

Πέρα από αυτά, υπάρχουν δύο βιβλία που αν δεν τα έχετε διαβάσει, πρέπει να ψάξετε, να τα βρείτε και να τα διαβάσετε. Πρόκειται  για το βιβλίο του Θανάση Ρέππα «Για λόγους συνειδήσεως» και αυτό του δημοσιογράφου Κώστα Τσαρουχά «Αντιρρησίες Συνείδησης».

Με σεβασμό σε όλους εκείνους που έδωσαν το καλύτερο κομμάτι του εαυτού τους για να διακρατήσουν την ουδετερότητα τους γράφτηκε αυτό το σημείωμα και δεν αποτελεί διαφήμιση της ταινίας ή προτροπή για να τη δείτε, αν η συνείδηση σας δεν σας το επιτρέπει.

Αφορμή υπήρξε, απλά για να ξαναθυμηθούμε όλα αυτά και να νιώσουμε πολύ όμορφα που υπηρετούμε με την καρδιά μας και τη διάνοια μας ένα Θεό Αγάπης, τον Ιεχωβά Θεό…

  • Δείτε παρακαλώ ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά ακόμα δημοσιεύματα που κάναμε τις προηγούμενες μέρες μ’ αυτό το θέμα για να έχετε μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για την ταινία.

Σχόλια (2)

  1. Δεδότσης Βασίλης

Αγαπητέ μου φίλε και αδελφέ Νίκο,
Χαίρομαι ιδιαίτερα που έχω την ευκαιρία και πάλι να επικοινωνήσω μαζί σου, έστω και ηλεκτρονικά. Διαβάζω αυτές τις ημέρες με πολλή περίσκεψη, στοχασμό και προσοχή τα άκρως αξιόλογα δημοσιεύματα, τοποθετήσεις...

Αγαπητέ μου φίλε και αδελφέ Νίκο,
Χαίρομαι ιδιαίτερα που έχω την ευκαιρία και πάλι να επικοινωνήσω μαζί σου, έστω και ηλεκτρονικά. Διαβάζω αυτές τις ημέρες με πολλή περίσκεψη, στοχασμό και προσοχή τα άκρως αξιόλογα δημοσιεύματα, τοποθετήσεις και απόψεις πολλών αγαπητών φίλων και αδελφών σχετικά με την ταινία "Αντιρρησίας Συνείδησης".
Επιπρόσθετα, τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα καθώς παρατηρούν τις εκατοντάδες αφίσες σε κεντρικά σημεία της πόλης, ιδιαίτερα σε σταθμούς του Μετρό, σχετικά με την διαφήμιση της συγκεκριμένης ταινίας και πηγαίνω πίσω στα χρόνια που "τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά"!
Ναι, θυμάμαι με συγκίνηση τα πολύ δύσκολα εκείνα χρόνια της 10ετίας του 1960 και 1970, όταν οι μοναδικοί Αντιρρησίες Συνείδησης που υπήρχαν στην Ελλάδα ήταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι βασανίζονταν με τον πλέον απάνθρωπο τρόπο και μάλιστα μέχρι θανάτου, (περίπτωση Βασίλη Καραφάτσα), όταν και μόνο στο άκουσμα της λέξης "Αντιρρησίας συνείδησης", σε χαρακτήριζαν "προδότη, πουλημένο, μίασμα, δειλό, άνανδρο" και τόσα παρόμοια που σου κολλούσαν, αποκόπτοντας από το σώμα της κοινωνίας άτομα που ο γνωστός συγγραφέας και δημοσιογράφος Βασίλης Βασιλικός χαρακτήρισε ως "χρυσάφι αδιύλιστο"!
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί, ότι μετά από μερικές 10ετίες θα γυριζόταν και ταινία, και ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα κατέκλυζαν τους κινηματογράφους για να δουν τα.........κατορθώματα ενός "αντιρρησία", έστω και "νοθευμένου"!
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, ότι έστω και με αυτόν τον τρόπο, η Αντίρρηση Συνείδησης γίνεται ευρύτατα γνωστή και ασφαλώς θα προβληματίσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα, είμαι βέβαιος πως θα υπενθυμίσει σε χιλιάδες συμπατριώτες μας τα όσα έζησαν προσωπικά στα στρατόπεδα, κάθε φορά που όρθωνε το ανάστημά του κάποιος νεαρός Αντιρρησίας, αρνούμενος όχι μόνο όπλο αλλά και την στολή, ναι, αρνούμενος οποιαδήποτε συμμετοχή στον πόλεμο και στη στρατιωτική υπηρεσία γενικά.
Θα ήθελα πολύ να πω περισσότερα, αγαπητέ μου Νίκο, αλλά τα δύο βιβλία που παραπέμπεις, του αγαπητού μας αδελφού Θανάση Ρέππα και του πολύ φίλου δημοσιογράφου Κώστα Τσαρούχα, είναι αρκετά ενημερωτικά και διαφωτιστικά για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Σε χαιρετώ με αισθήματα γνήσιας αδελφικής αγάπης,
ο φίλος και αδελφός σου, αλλά και Αντιρρησίας Συνείδησης, με 8 1/2 χρόνια φυλάκισης στο ενεργητικό του,
Βασίλης Δεδότσης

Read More
  Συννημένα
 
  1. Ν. Θεοδωράκης

Η χαρά μου είναι απερίγραπτη αδελφέ και φίλε μου Βασίλη… Είχα ένα άγχος και μια αγωνία αν κατάφερα να «πιάσω» τα μηνύματα της ταινίας και να τα μεταφέρω σωστά στην ανάρτηση μου στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.
Μπορώ να αισθάνομαι πολύ όμορφα που ένας πραγματικός...

Η χαρά μου είναι απερίγραπτη αδελφέ και φίλε μου Βασίλη… Είχα ένα άγχος και μια αγωνία αν κατάφερα να «πιάσω» τα μηνύματα της ταινίας και να τα μεταφέρω σωστά στην ανάρτηση μου στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.
Μπορώ να αισθάνομαι πολύ όμορφα που ένας πραγματικός Αντιρρησίας Συνείδησης με 8 ½ χρόνια φυλακή στην πλάτη του, στέκεται θετικά στο δημοσίευμα. Τα στοχαστικά σου λόγια μας βάζουν σε σκέψεις… Μερικά πράγματα αξίζει να τα θυμόμαστε για πάντα… Τότε ο Ιεχωβά ευλογεί…

Read More
  Συννημένα
 
There are no comments posted here yet

Υποβάλετε το σχόλιό σας

Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
Συννημένα (0 / 3)
Share Your Location

Αυτό είναι το χωριό μου, το όμορφο Θραψανό, που ονειρευόμουν να ζήσω, κάποτε...

Αυτό είναι το χωριό μου, το Θραψανό... Φωτογραφημένο στις 6 Ιουλίου 2012. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και κάποτε, ονειρευόμουν να ζήσω εκεί αρκετό καιρό, όταν θα έβγαινα στη σύνταξη.  Τώρα πια είμαι συνταξιούχος, έχοντας αλλάξει άποψη και πρωτεραιότητες στη ζωή μου... Η στιγμή που νόμιζα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, ήρθε! Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για το χωριό μου...

spiti.ktiti.dek23

Όταν η ζωή δεν το βάζει κάτω… Οι βουκαμβίλιες που ξεράθηκαν από την παγωνιά του Γενάρη 2017, όταν το χιόνι το έστρωσε για τα καλά στο χωριό (δες την ακριβώς από κάτω φωτογραφία, διότι είναι πολύ σπάνιο το χιόνι στο χωριό μας σε υψόμετρο 350 μ.). Χρειάστηκε να περιμένουμε λίγο... Αλλά ο χρόνος δεν είναι πρόβλημα, όσο είμαστε όρθιοι, μπορούμε και αντέχουμε τις αντιξοότητες… Η φωτογραφία αυτή, είναι τραβηγμένη το Νοέμβρη του 2023 όταν βάψαμε με άλλο χρώμα την εξωτερική και εσωτερική αυλή του σπιτιού...

xionismeno.spiti090117

Φωτογραφία τραβηγμένη στις 9/1/2017, στο χιονιά που άρεσε σε όλο το Θραψανό. Το πατρικό μου σπίτι, χιονισμένο. Απόλαυση οφθαλμών… Ευχαριστώ όσους είχαν την καλοσύνη και την προνοητικότητα να μου στείλουν αυτή τη φωτογραφία… Κάθε εποχή στο χωριό μου είναι όμορφη. Έτσι το βλέπω εγώ, έχοντας προσωπικά βιώματα… Οι όμορφες βουκαμβίλιες, από αυτόν τον πάγο, ξεράθηκαν, σε αντίθεση με την τριανταφυλλιά που, για άλλη μια φορά, αποδείχτηκε πολύ δυνατή και άντεξε... Αλλά η ζωή δεν σταματά! Ξαναπέταξαν πράσινα κλαριά, ξαναζωντάνεψαν!

parteria6

Φτιάξαμε και τα παρτέρια στα δυο περιβολάκια στην εξωτερική αυλή... Ο επόμενος στόχος, αν το θέλει ο Θεός και τον καταφέρουμε, είναι να μπουν πλακάκια και στις αυλές, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική. Και μια πραγματική εξώπορτα που θα προστατεύει το σπίτι μας, καλύτερα, από τους ανόητους που δεν λείπουν. Ο στόχος παραμένει. Ελπίζω να τα καταφέρουμε να τον υλοποιήσουμε σ' αυτή τη ζωή.

thrapsano.arxio

Και μια ιστορική φωτογραφία που δείχνει το χωριό των πιθαράδων... Κρήτη, Θραψανό, 1958-1962, φωτογραφία του Roland Hampe. Την είδαμε δημοσιευμένη στη εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου της 10/5/2023. Τα νέα παιδιά, στις μέρες μας, συνεχίζουν αυτή την τέχνη. Αν τα βοηθούσε λίγο και η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα... Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό που προβλήθηκε το Φλεβάρη του 2024  από την ΕΡΤ 3.

patris220624

Από την ημερήσια Ηρακλειώτικη εφημερίδα, ΠΑΤΡΙΣ. Την είδαμε δημοσιευμένη στη στήλη Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, το Σάββατο 22/6/2024 με την ένδειξη: 1958-1962, Κρήτη, Θραψανό. Φωτογραφία Roland Hame (πηγή: Άσπρο και Μαύρο). Η φωτογραφία έχει και μια ακόμα συναισθηματική αξία για μένα. Τραβήχτηκε, όταν εγώ γενήθηκα. Και προφανώς έχει επιχρωματιστεί. Δεν υπήρχε χρωματιστό φίλμ, τότε...

egkainia.domis.agioplastikis

Κάτι μεγάλο και όμορφο έγινε στο χωριό μας. Ένα κέντρο Μινωικής αγγειπλασττικής. Για να θυμόμαστε την ιστορία, το ξεκίνησε ο πρώην δήμαρχος Θραψανού, Μανόλης Λαδωμένος, αλλά διάφορες δυσκολίες που δεν γνωρίζομαι δεν το άφησδαν να ολοκληρωθεί. Το εεκαινία σε ο δήμρχος κ. Κεγκέρογλου! Χαιρόμαστε που ένα σημαντικό και εμβληματικό έργο πολιτιστικής υποδομής, είναι πραγματικότητα. Ως αποτέλεσμα συνένωσης δυνάμεων του Δήμου Μινώα, του Υπουργείου Πολιτισμού, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με την αρωγή της Περιφέρειας Κρήτης.

Ξεκίνησε να λειτουργεί στο χωριό μας, το Θραψανό, μια αξιόπιστη Δομή Αγγειοπλαστικής...

Σε ποια φάση βρίσκεται σήμερα η σελήνη; Θέλετε να ξέρετε;

Κάποτε το θέλαμε να επιστρέψουμε, όσο τίποτα άλλο... Τώρα, δεν είμαι πια βέβαιος...

elies.a.nikola1.081220

Μια προσπάθεια πριν τρία χρόνια να ξαναφτιάξω τις ελιές μου σε συργασία με συγχωριανό μου φίλο και συμμαθητή από το σχολείο απέδωσε σε μια πρώτη φάση, τρία χρόνια τώρα. Πέσαμε σε κακές εποχές. Ξηρασία, κακοχρονιά, αλλά είχα μια ευχάριστη έκπληξη από τον Μιχάλη. Παρά τις δυσκολίες βγάλαμε το λάδι της χρονιάς μας. Ευγνώμονες!

livades.diakopes2013

Η Λιβάδα... Η τεχνιτή λίμνη στο χωριό μου που τα καλοκαίρια περνούσα πολλές ώρες εδώ... Πανέμορφη και πάντα έχει κάτι εξαιρετικό να σου δώσει... Δείτε ΕΔΩ ένα βίντεο που τραβηξα πριν μερικά χρόνια από τη λίμνη. Έτσι είναι και σήμερα. Δεν έχει αλλάξει τίποτα... Η ίδια ομορφιά! Μόνο που εγώ δεν μπορώ να είμαι κοντά της, πια, με τη συχνότητα που ήμουν κάποτε...

panoramiki.livada.2014

Ιδού και μια πανοραμική φωτογραφία της λίμνης, που τράβηξα το χειμώνα του 2014 όταν κατέβηκα στο χωριό, για να μαζέψω τις ελιές μου...  Ελάτε, αν θέλετε, να σας πάω στις ελιές μου στου Μπουρμά. Δείτε ΕΔΩ. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν καρπό και από ότι δείχνουν τα πράγματα, ούτε και φέτος... Λογικό. Για να δώσουν καρπό, πρέπει να καλλιεργηθούν σωστά και φυσικά να βάλεις λιπάσματα. Κι αν το δεις από οικονομική άποψη, δεν είμαι βέβαιος ότι αξίζει τον κόπο...

 

 

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Η Αγία Γραφή περιγράφει μερικές φορές τους ανθρώπους με βάση την εργασία που έκαναν. Μιλάει για τον “Ματθαίο, τον εισπράκτορα φόρων”, τον “Σίμωνα τον βυρσοδέψη” και τον “Λουκά, τον αγαπητό γιατρό”. (Ματθ. 10:3· Πράξ. 10:6· Κολ. 4:14) Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους είναι οι πνευματικοί διορισμοί ή τα προνόμιά τους. Διαβάζουμε για τον Βασιλιά Δαβίδ, τον προφήτη Ηλία και τον απόστολο Παύλο. Αυτοί οι άντρες εκτιμούσαν τους θεόδοτους διορισμούς τους. Παρόμοια και εμείς, αν έχουμε προνόμια υπηρεσίας, πρέπει να τα εκτιμούμε.

Ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά για την ανθρωπότητα ήταν να ζει για πάντα εδώ στη γη. (Γέν. 1:28· Ψαλμ. 37:29) Ο Θεός πρόσφερε γενναιόδωρα στον Αδάμ και στην Εύα διάφορα πολύτιμα δώρα που τους έδιναν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τη ζωή. (Διαβάστε Ιακώβου 1:17) Ο Ιεχωβά τούς χάρισε ελεύθερη βούληση, την ικανότητα να κάνουν λογικές σκέψεις και τη δυνατότητα να αγαπούν και να απολαμβάνουν φιλίες.

Ο Δημιουργός μιλούσε στον Αδάμ και τον συμβούλευε για το πώς να δείχνει την υπακοή του. Ο Αδάμ μάθαινε επίσης πώς να καλύπτει τις ανάγκες του καθώς και πώς να φροντίζει τα ζώα και τη γη. (Γέν. 2:15-17, 19, 20) Ο Ιεχωβά προίκισε επίσης τον Αδάμ και την Εύα με τις αισθήσεις της γεύσης, της αφής, της όρασης, της ακοής και της όσφρησης. Έτσι μπορούσαν να απολαμβάνουν πλήρως την ομορφιά και τα άφθονα αγαθά του παραδεισένιου σπιτιού τους. Για το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι, οι δυνατότητες να έχουν απόλυτα ικανοποιητική εργασία, να νιώθουν πλήρεις και να κάνουν ανακαλύψεις, ήταν απεριόριστες.

Τι μπορούμε να μάθουμε από τα λόγια που είπε ο Ιησούς στον Πέτρο; Χρειάζεται να προσέξουμε ώστε να μην αφήσουμε την αγάπη μας για τον Χριστό να εξασθενήσει και την προσοχή μας να αποσπαστεί από τα συμφέροντα της Βασιλείας. Ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά τις πιέσεις που σχετίζονται με τις ανησυχίες αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ας μάθουμε, να εκτιμούμε όσα έχουμε...

ΕΝΑ SITE "ΑΠΑΓΚΙΟ" ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Αυτόν τον ιστότοπο τον «παλεύω» πολλά χρόνια. Πολύ πριν γνωρίσω την αλήθεια και βρω σκοπό στη ζωή μου. Φανταζόμουν τον εαυτό μου συνταξιούχο στο χωριό, με μια σχετικά καλή οικονομική επιφάνεια, δεδομένης μιας καλής σύνταξης που είχα οικοδομήσει πολλά πάνω της και ήθελα να έχω κάτι, για να περνάω το χρόνο μου.

Σήμερα, όλα έχουν αλλάξει γύρω μου, όλα εκτός από το Site αυτό. Δηλαδή, άλλαξε κι αυτό λιγάκι προσανατολισμό… Αντί να περνάει την ώρα του με κούφια δημοσιογραφικά θέματα, που δεν είχαν να προσφέρουν και πολλά πράγματα στους ανθρώπους, προσφέρει ελπίδα για ένα βέβαιο, καλύτερο αύριο.

Αυτήν την αληθινή ελπίδα, προσπαθεί να βάλει στις καρδιές των αναγνωστών του και να τους ενθαρρύνει να πιστέψουν ότι όλες αυτές οι δυσκολίες κάθε μορφής που ζούμε είναι παροδικές. Τα ωραία, είναι μπροστά μας... Και μπορούμε να τα ζήσουμε, φτάνει να το θέλουμε πραγματικά.

Αρκεί να μη στηριζόμαστε στην αξιοπιστία των ανθρώπων που σήμερα είναι κι αύριο όχι… Ούτε στις δυνάμεις μας. Αλλά στον Λόγο Εκείνου που είναι απόλυτα αξιόπιστος και να ακολουθούμε στη ζωή μας τις φωτεινές προειδοποιητικές  πινακίδες που έχει βάλει στο δρόμο μας…

ΚΡΕΟΝΤΑΣ, τέλος...

Το φύλλο που βλέπετε εδώ είναι το τελευταίο της εκδοτικής προσπάθειας του Εξωραϊστικού Συλλόγου της Κολοκυνθούς,  “Κρέοντας”. Δείτε το ΕΔΩ. Είναι το τεύχος 25 κι ΕΔΩ δείτε το αμέσως προηγούμενο. Ο ΚΡΕΟΝΤΑΣ αναγκάστηκε να αναστέλλει την έκδοσή του στην πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση. Σε δύσκολες εποχές δεν άντεχε άλλο, τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη. Βέβαια κάθε φύλλο που αναστέλλει την έκδοσή του, θέλει να ελπίζει και ονειρεύεται την επανέκδοση του... Μακάρι να γίνει έτσι. Και να μην είναι μόνο οι καλές προθέσεις των ανθρώπων του Συλλόγου...

Στο ρόλο του Συνταξιούχου

Αν έχεις κάπου να κρατηθείς, αν μπορείς να περιμένεις, η υπομονή αμείβεται.
Άπό τις 24/10/2020 είμαι πια συνταξιούχος!… Όλα εξελίχθηκαν καλά, όπως το περίμενα και τον Νοέμβρη του 2020 μπήκαν τα χρήματα της σύνταξης μου στο λογαριασμό μου. κι από τότε όλα γίνονται κανονικά, στην ώρα τους... Η αγωνία μου μετρούσε από τον Νοέμβριο του 2019, οπότε και κατέθεσα τα χαρτιά μου. Μια διαδικασία που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο! 

Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μια πρωτόγνωρη, δύσκολη εποχή του κορονοϊού Covid-19, με λοκντάουν και χωρίς τις μικρές εφημερίδες που βγάζω. Και όμως, όλα πήγαν καλά! Με τη βοήθεια ανθρώπων που μας αγαπούν, των παιδιών της Σούλας, δεν έχασα καμιά από τις ρυθμίσεις που είχα κάνει... Και δεν στερηθήκαμε τίποτα, από τα βασικά πράγματα. Ο Ιεχωβά να τους ευλογεί!

Δοξάζω τον Ιεχωβά για την καλή έκβαση του πράγματος! Και τον ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήταν το ισχυρό χέρι Του να με οπλίζει με υπομονή και εγκαρτέρηση, όλα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα!

Μικρές πινελιές αγάπης

athina1

Γεμάτος όμορφες, ξεχωριστές πινελιές, είναι αυτός ο ιστότοπος που διαβάζετε. Ξεκίνησε, για να καλύψει κάποιες ανάγκες έκφρασης, με δημοσιογραφικό κυρίως περιεχόμενο και τον βλέπουμε να εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα σημείο συνάντησης και επαφής, ανάμεσα σε φίλους. Και η αναφορά στις πινελιές δεν είναι καθόλου τυχαία. Κάπως έτσι δεν λειτουργούν και οι ζωγράφοι; Μόνο που εδώ το πράγμα μοιράζεται, ανάμεσα στις λέξεις και τις εικόνες. Και περιγράφουν μια ζωή πραγματική, όχι από αυτές που κυριαρχούν στη φαντασία και στο διαδίκτυο.

Δοκιμασία από τον Covid-19

Ότι μέχρι χθες, μόνο ως θεωρία γνωρίζαμε, το είδαμε να εφαρμόζεται στη ζωή μας... Και πήραμε τα μαθήματα μας. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Το "φευγιό" της αδερφής μου

Η Γιωργία μας "έφυγε" για πάντα από κοντά μας το 2011. Και ο θάνατος του Γιάννη έναν ακριβώς χρόνο, μετά. Λιγοστεύουμε...

Έφυγε και ο Κωστής μας

Λιγοστεύουμε... Μετά τη Γεωργία μας, "έφυγε" και ο Κωστής μας. Τον αποχαιρετήσαμε (δείτε ΕΔΩ) με συγκίνηση... Θα τα ξαναπούμε αδελφέ!

Developed by OnScreen - Content by Nikos Theodorakis - Powered by FRIKTORIA