Τα δικά μου

Γίναμε πάλι πολύ ωραίοι!


Τώρα πώς να αντισταθούμε σε μερικά πράγματα που κάνουν λίγο πιο διαφορετική, μπορεί και όμορφη τη ζωή; Είπαμε την Παρασκευή το απογευματάκι να πάμε για κούρεμα με τον Λάμπρο. Το “είπαμε” μην το... δένετε, γιατί εγώ το είπα και ο Λάμπρος αποδέχτηκε με τη σχετική βαρεμάρα την πρόταση.

Η αλήθεια είναι πως μόλις είχαμε γυρίσει από την ορθοδοντικό του στη Φιλοθέη, επιστρέψαμε τις ταινίες στο βιντεοκλάμπ της γειτονιάς, κλείσαμε ραντεβού για την Τρίτη που μας έρχεται στη μηχανή και το αυτοκίνητο και... ψωνίσαμε και κάτι ψιλοπράγματα από το σούπερ μάρκετ...

Αλλά η Αθηνά με τη Σίλβια είναι εκπληκτικά κορίτσια. Έχουν το χάρισμα, όπως σε όλα τα κομμωτήρια φαντάζομαι, να χαλαρώνουν τους πελάτες με τα αστεία, το χαμόγελο και τα καλαμπούρια τους. Είναι μέσα στη δουλειά τους; Είναι ο χαρακτήρας τους; Όπως κι αν είναι, μια ώρα μαζί τους είναι αρκετή για να νοιώσεις άλλος άνθρωπος.

Με την επιστροφή στο σπίτι κοιμήθηκα σχεδόν δυο ώρες. Και δεν είναι και καλοκαίρι ακόμα. Αλλά νομίζω ότι έφυγε όλη η ένταση της εβδομάδας. Θα ακολουθήσει ένα χαλαρό Σαββατοκύριακο και από τη Δευτέρα ξανά στην πρέσα.

Ναι, αλλά τώρα είμαστε, πώς να το κάνουμε και... πιο ωραίοι!