Βρε, τι είναι τούτο με το κράνος μου;
Αυτό που συμβαίνει φέτος με το κράνος που φορώ όταν οδηγώ τη μηχανή και το βαλιτσάκι της δεν έχει ματαγίνει. Τον Απρίλη στην 29η Συνέλευση Αντιπροσώπων της ΠΕΤ ΟΤΕ την είχα παρκάρει στο κέντρο της Αθήνας, Σωκράτους και Αγίου Κωνσταντίνου. Την επομένη διαπίστωσα ότι είχαν κλέψει το κράνος μου, αγορασμένο μόλις πριν δυο –τρεις μήνες, καινούριο, χωρίς να παραβιάσουν την κλειδαριά από το βαλιτσάκι.
Το ίδιο συνέβη κι αυτό το Σαββατοκύριακο κάτω από το σπίτι μου. Μόνο που αυτή τη φορά πήραν κι ένα καλοκαιρινό μπουφάν που είχα σε περίπτωση που, το βράδυ που φεύγω από την εφημερίδα, κάνει κρύο. Είχα φύγει από την Αθήνα το απόγευμα της Παρασκευής και επέστρεψα το βράδυ της Κυριακής. Η μηχανή παρκαρισμένη στην πυλωτή της πολυκατοικίας όπου έμεναν άνθρωποι. Και λοιπόν; Σιγά μην κωλώσουν όταν θέλουν κάτι…
Την κλοπή τη διαπίστωσα σήμερα το πρωί καθώς πήγα να φύγω για να έρθω στη δουλειά. Έλεος ρε γαμώτο! Τόσο της πλάκας είναι αυτή η κλειδαριά στο βαλιτσάκι. Ούτε ίχνος παραβίασης δεν υπάρχει...
Ας είναι… Θα επιβαρυνθώ πάλι με 80 ευρώ να πάρω ένα άλλο. Για την ώρα όμως θα χρησιμοποιήσω το κράνος του Λάμπρου που έχω πάντα κάτω από το κάθισμά μου στη μηχανή. Τα μαγαζιά είναι κλειστά μέρες που είναι…
Λες, τελικά, να τους έλλειπαν το κράνος και το μπουφάν και… αναγκάστηκαν να τα πάρουν;