Τα δικά μου

Πρώτη εβδομάδα στη δουλειά, μετά την καλοκαιρινή άδεια…

Τρεις εβδομάδες μακριά από την πίεση της δουλειάς, θέλει το χρόνο της με την επιστροφή για να προσαρμοστώ. Ζήτημα ωραρίων. Βεβαίως αν και όχι μόνο αυτό. Πολλά πράγματα είναι αλλιώς.

Θα χρειαστώ και αυτή και την άλλη εβδομάδα προκειμένου να μπω για τα καλά στα πράγματα. Ναι, νομίζω ότι θα μου χρειαστεί. Ο συνάδελφος στην ύλη των αθλητικών της «Κ», Μπάμπης, φεύγει από τη Δευτέρα 10 Αυγούστου στη δική του άδεια τριών εβδομάδων. Και όλη η ευθύνη της ύλης για το καθημερινό, το σαββατιάτικο και το κυριακάτικο αθλητικό, πέφτει στις πλάτες μου.

Βαρύ το φορτίο, αν και το έχω ξανακάνει κι άλλες χρονιές, αλλά φαίνεται, καθώς μεγαλώνουμε το κουράγιο λιγοστεύει… Λες, να είναι κι αυτό;Η Πέμπτη είναι μια δύσκολη μέρα στην εφημερίδα καθώς ολοκληρώνουμε τις εκδόσεις τριών ημερών. Έτσι όμως κι αντέξεις θα υπάρχει ένα Παρασκευοσαββατοκύριακο ικανό να δώσει στο καλοκαίρι μια νότα δροσιάς και ξεκούρασης σε κάποια παραλία.

Δικαίωμα λοιπόν στο όνειρο. Η αδελφή μου Μαλάμω, έχει εξοχικό στην Ερέτρια και θα την κάνω κατά κει να βουτήξω στα τρελά νερά του Ευβοϊκού.Επιστροφή τη Δευτέρα με ελάχιστη κίνηση τον Αύγουστο. Η Αθήνα κατεβάζει ρολά τον Αύγουστο… Όπου κι αν πας να ψωνίσεις κάτι, σου λένε : «Δεν ξέρω αν το είδες που το έχουμε γράψει έξω, αλλά θα κλείσουμε 10 – 14» Τις εργάσιμες μέρες αναφέρουν γιατί ό ο Δεκαπενταύγουστος φέτος πέφτει ημέρα Σάββατο. Και τα Σαββατοκύριακα δεν πιάνονται. Μας ανήκουν δικαιωματικά και κανείς δεν μπορεί να μας τα στερήσει.