Πάμε μια βόλτα στον πανέμορφη Σκόπελο, να δούμε μια μέρα από τη ζωή των αδελφών μας;

Η Σκόπελος είναι ένα πανέμορφο νησί είναι ένα από τα νησιά των Βορείων Σποράδων, το δεύτερο νησί στη σειρά μετά τη Σκιάθο. Έχει έκταση περίπου 96 τετρ. χλμ. και περίμετρο 67 χιλιόμετρα. Έχει δύο βουνά, το Παλούκι (565 μ. ύψος) και το Δέλφι (680 μ. ύψος). Κι εδώ βλέπουμε ένα γραφικό μονοπάτι στο βουνό Δέλφι.

Γεμάτη με πυκνά δάση που καλύπτουν σχεδόν το 80% της έκτασής της, θεωρείται το πιο πράσινο νησί του Αιγαίου. Οι αδελφοί μας όμως έχουν τις δυσκολίες τους στην παρακολούθηση των συναθροίσεων τους. Ο όμιλος παρακολουθεί μέσω σκάιπ. Και όμως βλέπουμε, το καλοκαίρι είναι πολλοί. Και οι αδελφοί μας εκεί, πολύ φιλόξενοι.

Έχει καλή τουριστική υποδομή, συγκεντρώνει όμως λιγότερο κόσμο (30.000 άτομα 15/8/2007) από τη γειτονική κοσμοπολίτικη Σκιάθο και διατηρεί σε μεγαλύτερο βαθμό τον παραδοσιακό χαρακτήρα της. Και ανάμεσα στους τουρίστες είναι πολλοί αδελφοί που έρχονται εδώ να παρακολουθήσουν τη συνάθροιση.

Φυσικά η φιλοξενία, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των αδελφών μας... Το ενωμένο σώμα των αληθινών Χριστιανών, αν και αποτελείται από μικρούς ομίλους, εκκλησίες ή άτομα απομονωμένα από σωματική άποψη, συνιστά ένα σύνολο αδελφών που συναναστρέφονται μεταξύ τους, μια «αδελφότητα». (1Πε 2:17· 5:9)

Όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός έστειλε τους 12 και αργότερα τους 70 να κηρύξουν στον Ισραήλ, είπε ότι όσοι θα εκτιμούσαν τα καλά νέα που εκείνοι θα τους κήρυτταν θα τους δέχονταν φιλόξενα στα σπίτια τους. (Ματ 10:5, 6, 11-13· Λου 10:1, 5-9) Αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν είχε «πουθενά να γείρει το κεφάλι του», φιλοξενούνταν στα σπίτια ατόμων που αναγνώριζαν ότι τον είχε στείλει ο Θεός.—Ματ 8:20· Λου 10:38.

Το βλέπουμε στις φωτογραφίες αυτές που στάλθηκαν από αδελφό μας εκεί. Η φιλοξενία ήταν μια από τις σημαντικές ιδιότητες που απαιτούνταν να έχουν όσοι διορίζονταν ως επίσκοποι στις Χριστιανικές εκκλησίες. (1Τι 3:2· Τιτ 1:7, 8) Επίσης, ο Παύλος έδωσε οδηγίες στον Τιμόθεο —επίσκοπο στην Έφεσο— σύμφωνα με τις οποίες οι Χριστιανές χήρες που καταγράφονταν στον κατάλογο για να λαβαίνουν υλική βοήθεια από την εκκλησία έπρεπε να είχαν “φιλοξενήσει ξένους”