Επιστρέφοντας στη βάση μας στην Αθήνα, η καρδιά και ο νους παραμένουν γεμάτα από τις αναμνήσεις ενός πενθημέρου που κύλησε αβίαστα, σαν δροσερό νερό. Στις αρχές του Ιουλίου, από την Τετάρτη έως το μεσημέρι της Κυριακής, είχαμε τη χαρά να φιλοξενηθούμε από την αγαπημένη μας φίλη Νίτσα στο σπίτι της στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας. Θα το θυμώστε για καιρό επειδή ζήσαμε πολύ όμορφα μαζί της. Εδώ η εξώπορτα του σπιτιού της Νίτσας.

Η φιλία μας μετράει πολλά χρόνια, από την εποχή που ζούσε ακόμα ο άνδρας της, και κάθε συνάντηση μαζί της φέρει εκείνη τη σπάνια οικειότητα, τη ζεστασιά και τη βαθιά αδελφική αγάπη που αντέχει στον χρόνο. Ο χρόνος εκεί πέρασε με έναν τρόπο απόλυτα φυσικό και ουσιαστικό. Μοιραστήκαμε την καθημερινότητα σε όλες της τις εκφάνσεις: από τις μικρές δουλειές του σπιτιού και τις χαλαρωτικές βόλτες στη γύρω περιοχή, μέχρι τις βαθύτερες αναζητήσεις και τις κουβέντες για τα πνευματικά μας θέματα—στιγμές που πάντα μας τρέφουν ψυχικά και μας φέρνουν ακόμα πιο κοντά. Στην ταβέρνα "Αλκυονίδες" στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης.



Παράλληλα, μέσω της Νίτσας, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε κι άλλους αξιόλογους ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Ανταλλάξαμε σκέψεις, μοιραστήκαμε εμπειρίες και νιώσαμε όλοι μια ξεχωριστή ομοψυχία που έκανε τη διαμονή μας ακόμα πιο πλούσια. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση, οι εικόνες αποτυπώνουν γλαφυρά το κλίμα αυτών των ημερών. Το ξημέρωμα στο σπίτι που μείναμε.



Πίσω από κάθε στιγμιότυπο κρύβεται ένα ζεστό χαμόγελο, μια αυθεντική κουβέντα, ένα κοινό γεύμα ή μια βόλτα στη φύση που μας αναζωογόνησε. Η εμπειρία ήταν τόσο όμορφη που, με το που πατήσαμε το πόδι μας στην Αθήνα, η Νίτσα άρχισε κιόλας να σχεδιάζει την επόμενη απόδρασή μας εκεί, είτε για τον Αύγουστο είτε για τον Σεπτέμβριο. Προς το παρόν, το βλέπουμε και αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν, καθώς οι μέρες που έρχονται είναι γεμάτες από αγαπημένα πρόσωπα. Ένα ουζάκι στο μπαράκι του Billy πάνω στα βότσαλα των Λουτρών της Ωραίας Ελένης.



Την Τρίτη 28 Ιουλίου υποδεχόμαστε στην Ελλάδα την Άννυ, ενώ λίγο αργότερα περιμένουμε και τον Κώστα, τον γιο της Σούλας. Οι αυθεντικές σχέσεις, οι συναντήσεις με ανθρώπους που αγαπάμε και οι στιγμές πνευματικού μοιράσματος είναι το πραγματικό αντίδοτο στην καθημερινότητα. Κρατάμε αυτές τις όμορφες εικόνες στην καρδιά μας και ανυπομονούμε για τα επόμενα ανταμώματα που πλησιάζουν! Πάνω, η λίμνη που ξύπνησε όμορφες αναμνήσεις στη Νιτσα. Κάτω το λιμάνι της Κορίνθου ένα από τα απογεύματα που την επισκευτήκαμε.